हात डोक्यावर: एका पोझचा आत्मचरित्रात्मक अभ्यास
तीन प्रवास, तीन वाहनं, तीन सेल्फी — आणि तिन्हींमध्ये एकच हात, एकाच डोक्यावर. ही सवय आहे, शैली आहे, की मेंदू फोटोसाठी एवढंच एक बटण घेऊन जन्माला आला आहे?
संग्रह · १७ नोंदी
सगळे लेख
अंकांमागून अंक, लेखांमागून लेख. विभाग, सदर किंवा प्रकार निवडा — किंवा फक्त खाली खाली जात राहा.
सोमवारपासून सुरू होणाऱ्या नव्या आयुष्याचा इतिहास
व्यायाम, डाएट, लवकर उठणं, पुस्तक लिहिणं — सगळं सोमवारपासून. सोमवार आला की कळतं, तो चुकीचा सोमवार होता. खरा सोमवार पुढच्या आठवड्यात असतो.
लोकलमधली चौथी सीट: एक तात्त्विक चर्चा
तीन जणांच्या बाकावर चौथा माणूस: हक्क, उपकार की भौतिकशास्त्राचा अपमान? एक नम्र अभ्यास.
कॅपिबाराकडून शिकण्यासारखं: काहीही न करण्याची प्रगत कला
तो धावत नाही. तो ईमेल तपासत नाही. त्याच्याकडे पाच वर्षांची योजना नाही. तरीही इंटरनेटवर सगळ्यात जास्त प्रेम त्याच्यावरच होतं. कदाचित आपण चुकीच्या लोकांकडून प्रेरणा घेत आहोत.
आपण खरंच शहाणे झालो आहोत की फक्त तसं वाटतं?
खिशातल्या एका यंत्रात जगातली सगळी ग्रंथालयं, सगळी विद्यापीठं आणि सगळे काका एकत्र नांदतात. प्रश्न इतकाच की, माहिती असणं आणि शहाणं असणं यातला फरक सांगणारा लेखही आपण अर्धाच वाचतो.
कान बंद करण्याची राष्ट्रीय चळवळ
दोन्ही हातांनी कान झाकलेला हा चिंपांझी आपल्याला ओळखीचा का वाटतो? कारण तो आपल्या प्रत्येक कौटुंबिक व्हॉट्सॲप ग्रुपचा अनधिकृत अध्यक्ष आहे.
तीनशे रुपयांचा थंड काळा चहा: कॅफे संस्कृतीचा अर्थशास्त्रीय अभ्यास
आजीने उरलेला चहा थंड झाल्यावर फेकून दिला असता. आज तोच प्रकार, फक्त कॉफीसोबत, चौदा तास ‘मुरवून’ तीनशे रुपयांना विकला जातो. फरक इतकाच: आजीकडे लाकडी ट्रे नव्हता.
प्रत्येक विषयात मत असणाऱ्या तज्ज्ञाची विशेष मुलाखत
“मी कधीच अभ्यास करत नाही. अभ्यास करणाऱ्यांना शंका येतात. माझ्याकडे वेळ फक्त निष्कर्षांसाठी आहे.” — श्री. सर्वज्ञ यांची खास मुलाखत, फक्त भलत्याच गोष्टीमध्ये.
भग्नावशेषांचं नवं काम: आपल्या फोटोची पार्श्वभूमी बनणं
शिल्पकारांनी हे दगड कोरताना कल्पनाही केली नसेल की एक दिवस त्यांच्या कलाकृतीसमोर कोणीतरी हात उंचावून उभं राहील — आणि कॅप्शन लिहील: ‘इतिहासात हरवलो.’