समाज गंभीर आहे. त्याच्या गंभीरपणात दडलेल्या भलत्याच गोष्टी शोधण्याचा हा एक छोटासा प्रयत्न.
माहितीचा महापूर आला. आपण पोहायला शिकलो, की फक्त ओले झालो? एका सामूहिक गैरसमजाचा छोटासा अभ्यास.
तीन प्रवास, तीन वाहनं, तीन सेल्फी — आणि तिन्हींमध्ये एकच हात, एकाच डोक्यावर. ही सवय आहे, शैली आहे, की मेंदू फोटोसाठी एवढंच एक बटण घेऊन जन्माला आला आहे?
व्यायाम, डाएट, लवकर उठणं, पुस्तक लिहिणं — सगळं सोमवारपासून. सोमवार आला की कळतं, तो चुकीचा सोमवार होता. खरा सोमवार पुढच्या आठवड्यात असतो.
तीन जणांच्या बाकावर चौथा माणूस: हक्क, उपकार की भौतिकशास्त्राचा अपमान? एक नम्र अभ्यास.
तो धावत नाही. तो ईमेल तपासत नाही. त्याच्याकडे पाच वर्षांची योजना नाही. तरीही इंटरनेटवर सगळ्यात जास्त प्रेम त्याच्यावरच होतं. कदाचित आपण चुकीच्या लोकांकडून प्रेरणा घेत आहोत.
दोन्ही हातांनी कान झाकलेला हा चिंपांझी आपल्याला ओळखीचा का वाटतो? कारण तो आपल्या प्रत्येक कौटुंबिक व्हॉट्सॲप ग्रुपचा अनधिकृत अध्यक्ष आहे.
आजीने उरलेला चहा थंड झाल्यावर फेकून दिला असता. आज तोच प्रकार, फक्त कॉफीसोबत, चौदा तास ‘मुरवून’ तीनशे रुपयांना विकला जातो. फरक इतकाच: आजीकडे लाकडी ट्रे नव्हता.
“मी कधीच अभ्यास करत नाही. अभ्यास करणाऱ्यांना शंका येतात. माझ्याकडे वेळ फक्त निष्कर्षांसाठी आहे.” — श्री. सर्वज्ञ यांची खास मुलाखत, फक्त भलत्याच गोष्टीमध्ये.
शिल्पकारांनी हे दगड कोरताना कल्पनाही केली नसेल की एक दिवस त्यांच्या कलाकृतीसमोर कोणीतरी हात उंचावून उभं राहील — आणि कॅप्शन लिहील: ‘इतिहासात हरवलो.’
रोजच्या घडामोडींमधली विसंगती, ताजी ताजी.
०२आपण कसे वागतो — आणि का — याच्या फील्ड नोट्स.
०३मानसशास्त्र, समजुती आणि स्वतःला फसवण्याची कला.
०४उपरोधिक जाहिराती आणि विक्रीकलेचं विच्छेदन.
०५व्यंगचित्रं. एका रेषेत एक निबंध.
०६वाचकांचे लेख, निरीक्षणं आणि तक्रारी.
संपादकाची नोंद · अंक १४
या अंकात आम्ही एका साध्या प्रश्नाचा पाठलाग केला आहे: आपण इतकं सगळं जाणतो, तरी इतकं कमी का समजतो? उत्तर मिळालं नाही. पण प्रश्न विचारण्याची सवय टिकून राहिली, हेही काही कमी नाही.
या अंकातले लेख वाचताना हसू आलं, आणि मग थोडं अस्वस्थ वाटलं, तर आमचं काम झालं. फक्त हसू आलं, तर पुन्हा वाचा. फक्त अस्वस्थ वाटलं, तर आम्हाला पत्र लिहा — आम्ही त्यावरही एक लेख लिहू.
संपादक
"लोक काय म्हणतील" वाचून मी पहिल्यांदाच निळा शर्ट घेतला. लोकांनी काहीच म्हटलं नाही. थोडं वाईटच वाटलं.
सोमवारचा लेख मी सोमवारी वाचायचं ठरवलं होतं. आज गुरुवार आहे. तुम्ही बरोबर आहात.
आमच्या घरातल्या "अर्थमंत्री" काकांना लेख पाठवला. त्यांनी उत्तर दिलं: "हं." आता मला त्या हं चा अर्थ कळतो.
नमुना प्रतिक्रिया. तुमची प्रतिक्रिया इथे हवी असेल, तर लिहून पाठवा.
