आत्मविश्वास विकत घ्या. अनुभवाची गरज नाही.

एके काळी आत्मविश्वास हा कामाचा उपपदार्थ होता. आधी तुम्ही काहीतरी शिकायचात, ते करताना चुकायचात, पुन्हा करायचात — आणि मग कुठेतरी, नकळत, आत्मविश्वास यायचा.

ही पद्धत फार हळू होती. बाजाराने तिच्यात सुधारणा केली.

नवीन पद्धत

आता प्रक्रिया उलटी झाली आहे: आधी आत्मविश्वास, मग (कदाचित) काम. आत्मविश्वास मिळवण्यासाठी काहीही करावं लागत नाही; फक्त नोंदणी शुल्क भरावं लागतं.

बाजारात सध्या उपलब्ध असलेली काही उत्पादनं:

• ‘अजिंक्य मानसिकता’ वर्कशॉप — तीन तास. पहिल्या तासात तुम्हाला सांगितलं जातं की तुम्ही अद्वितीय आहात. दुसऱ्या तासात तुमच्यासारख्याच अद्वितीय दोनशे लोकांसोबत तुम्ही ओरडता. तिसऱ्या तासात पुढच्या वर्कशॉपची नोंदणी होते.
• सकाळचे स्वयंघोषणा कार्ड — आरशासमोर “मी यशस्वी आहे” असं म्हणायचं. आरसा सहमत होतो. आरसे नेहमीच होतात.
• ‘यशस्वी माणसांच्या सकाळच्या सवयी’ — पहाटे चार वाजता उठा. का? कारण यशस्वी माणसं उठतात. ते यशस्वी झाल्यावर उठू लागले की आधीपासून उठत होते, हा प्रश्न अभ्यासक्रमात नाही.

गुरूंचं यश

या उद्योगाचं सर्वात सुंदर वैशिष्ट्य म्हणजे त्याचं स्वयंपूर्ण अर्थशास्त्र. “मी तुम्हाला श्रीमंत कसं व्हायचं ते शिकवेन” असं सांगणारा गुरू श्रीमंत कसा झाला? तुम्हाला शिकवून.

म्हणजे उत्पादन आणि त्याची जाहिरात एकच आहे. याला व्यवस्थापनशास्त्रात ‘कार्यक्षमता’ म्हणतात.

तरीही...

आत्मविश्वासाची गरज खरी आहे, हे आम्ही नाकारत नाही. आपल्यापैकी बहुतेक जण स्वतःवर अविश्वास ठेवायला लहानपणापासून शिकवले गेलो आहोत. फक्त त्याचं उत्तर बाटलीत मिळत नाही.

ते एका कंटाळवाण्या, स्वस्त, आणि पूर्णपणे अ-ग्लॅमरस ठिकाणी मिळतं: एखादी गोष्ट पुन्हा पुन्हा करण्यात. त्याचं वर्कशॉप कोणी घेत नाही, कारण त्याचं तिकीट विकता येत नाही.